Ik vergelijk een familiebedrijf regelmatig met een mens. Het ontstaan van een nieuw leven begint bij vaak bij liefde. Twee personen die van elkaar houden. Die een wens hebben om samen een kind te krijgen. Dan komen de fases: de bevruchting, een cel, een kloppend hart, groei en vermeerdering van cellen, bloedvaten, organen en uiteindelijk de geboorte en het leven. Alle inwendige organen en stelsels hebben een functie en dragen bij aan een voorspoedig leven. Na de geboorte is alles gericht op groei en ontwikkeling, uiteraard met de support van je omgeving. Het gaat met vallen en opstaan. Af en toe een kwaaltje of een blauwe plek, met kleine stapjes vooruit en soms even pas op de plaats. Zo gaat het ook bij familiebedrijven. Een bedrijf is ooit ontstaan vanuit een passie, een droom, een diep verlangen van een persoon, de oprichter, regelmatig ook gedreven door de liefde voor zijn gezin en zijn familie. Hij symboliseert het hart van de onderneming. Keuzes die hij maakt en beslissingen die hij neemt, maakt hij veelal met zijn hart, vanuit zijn gevoel. Hij werkt doelgericht en met focus. Het bedrijf groeit. Meer klanten, meer medewerkers, meer omzet. Iedere keer een nieuwe levensfase met bijbehorende en veranderende taken en perikelen. Nieuwe uitdagingen. Nieuwe kansen. Een organisatie kent net als de mens ook organen (haar medewerkers), maar ook bv. bloedvaten (organisatieprocessen) die de organen verbinden en bv. van zuurstof (informatie) voorzien. Een organisatie heeft ook spreekwoordelijk voedsel (klanten), water (tijd, geld en inzet) en zuurstof (informatie en betrokkenheid) nodig om te overleven. Ook bij het doorlopen van het groeiproces ontstaan wel eens kleine kwaaltjes of ongemakken. Je merkt het meestal als eerste aan de onderlinge sfeer. Er is minder begrip en collegialiteit. Regelmatig worden deze genegeerd en dan loop je het risico dat het de hele organisatie besmet of dat het chronisch wordt. Als je de inwendige signalen hebt genegeerd, dan komt er een moment dat het ook aan de buitenkant zichtbaar wordt of erger zelfs dat het uitmond in blijvend letsel. Vaak met de bijbehorende, ongewenste, maar ook onnodige financiële consequenties als gevolg. Soms voel je je gewoon belabberd. Als je bv. last hebt van een virus of een infectie dan ga je toch even langs de huisarts voor een diagnose en een recept waarmee je de kwaal op kunt lossen? Hoe sneller je het kwaaltje aanpakt hoe sneller je weer fit bent en hoe minder schade het toebrengt. Je pakt dan toch de oorzaak van de kwaal aan? Voorkomen is beter dan genezen. Wat mij verwondert is dat veel bedrijven dit niet doen. Ze blijven signalen negeren, blijven ‘lapmiddelen’ gebruiken en komen pas in acties als ze het voelen in hun portemonnee....